Iran car rental

Visit Mausoleum of Saadi, The Persian Poet, in Shiraz The mausoleum of Saadi, known also as the tomb of Sa’dy or Sadiyeh, is one of the major tourist attractions of Shiraz. Huge number of Iranians and non-Iranians pay a visit to this burial place with tehran car rental and show their respect to Saadi and interest in his works, prose and poems. This Iranian poet is a globally known scholar whose words have touched many hearts across the world and wakened up many minds to take new steps in their lives to reach higher levels of humanity. The ambiance of this location is much more attractive than its architecture although it has got interesting character by itself.and you go to Tehran with your family and call Iran car rental and aftrer that go to Shiraz or Isfahan easily or we bring you a car in Isfahan airport. Tourism in Iran and a Few Words about Saadi Saadi lived in 13th century, but he’s a man for all centuries. The rich depth of his writings and ideas with social and moral values have gone beyond time. His words have been quoted by Persian speaking people inside Iran and outside alike. Even Western sources have quoted him and continue to do so. He’s widely recognized as one of the great masters of classical Persian literature. Some even title him second only after Ferdowsy whose position for saving the Persian Language is unparalleled and no one could even do what he did. The reputation of Saa’i in Persian literature is because of his eloquence in using the language. After 8 centuries, his works are still easy to understand and his ideas are still admirable for the speakers of the language. His style of Farsicizing borrowed words from Arabic in Persian made it a lot easier to use those words in everyday use and understand them although Arabic was not a language of the same origin as Persian. Saadi was a man of learning. Spending infancy and childhood without a father and going through youth in poverty and hardship never stopped him from pursuing learning. Therefore, he left his birthplace to Baghdad where Nezamieh university was the center of knowledge and many studied there in the Islamic world. Among various subjects that he studied there, he proved to be excellent in Arabic literature, Islamic sciences, history, governance, law and Islamic theology. Saaadi was a man of traveling. Mongols invasion and unstable situation in Iran led him a lifetime of living abroad in various countries like Anatolia, Syria, Egypt,Iraq, Sindh (Today’s Pakistan), India, Central Asia, Hijaz (Today’s Saudi Arabia), etc. Eventually, after 30 years, he returned to his birthplace as an elderly man and was welcomed and highly respected. He was titled “Sheikh” because of his knowledge and found followers who pursued his values and words. Saadi’s Literary Works Saadi’s Mausoleum inside a Persian Garden, Shiraz, Iran Within two years after his return to Shiraz, Saadi wrote his two most famous books: Bustan, also known as Bostan (The Orchard) in 1257 and Golestan, known as Gulistan (The Rose Garden) in 1258. Bostan is entirely in verse introduces moral virtues and Gulistan is mainly in prose containing stories and personal anecdotes. His works in forms of Lyrics and Odes are also well-known by the enthusiasts of Persia literature. He has created some works in Arabic as well. The Construction & Architecture of the Mausoleum of Saadi Tiles Decorating the Entrance of Saadi Mausoleum Saadi was buried in a village outside Shiraz which is now part of the city although it’s at the outs******t in a relatively poor neighborhood. Under Karimkhan-e Zand, the 18th century ruler of Shiraz, the present Saadi’s mausoleum was built to further honor him. It’s in form of a multi-sided building with a cupola on top. From outside it may look like a square structure due to its flat facade decorated with Shirazi tiles depicting tree of life in various colors. Inside, you can see the 8 corners of the building and large lamp hanging from the ceiling. His grave is beautifully carved in Persian. Later this building was connected to another tomb of a Shirazi poet, Shurideh Shirazi by a colonnade portico. Under Reza Shah, the father of the last Shah of Iran and founder of Pahlavi dynasty, the mausoleum was restored and annexed by some newer parts. Andre Godard, the French architect had been assigned the task of restoring several historical monuments in Iran and so forth. The Mausoleum of Saadi is located inside a garden where beautiful flowers and several cypress trees are planted to make the setting even more beautiful. A fish pond in an underground reached by some steps lead visitors to some water channels that has been in use since the time of Saadi at this place. Today there’s some fish crossing channels and coming to the center where people can see them. Recently, as more and more people come to this place to visit Saadi’s Mausoleum and show their respect to the poet, the garden has been enlarged and can accommodate three times more visitors in it. Related content: Tourists and familiarity with the city of Shiraz car rental iran

ادامهـ مطلبـ
| ۲۴ مرداد ۱۳۹۶ | ۰۹:۱۷:۲۹ | artin


هفت شبانه روز عروسي در كردستان با گذر از سنت به مدرنيته، برگزاري مراسم عروسي در مناطق مختلف كشور كوتاه و يك‌ شكل شده‌ است؛ اما در گذشته، نحوه‌ي اجراي خدمات عروسي در بعضي مناطق، حتي از يك روستا به روستاي ديگر متفاوت بود. يكي از مناطقي كه تشريفات عروسي را به شيوه‌هاي جالب و متفاوتي برگزار مي‌كردند، كردستان است. يك پژوهشگر منطقه‌ي كردستان با بيان اين‌كه بسياري از ديگر رسوم، كم‌رنگ يا در بعضي موارد از بين رفته‌اند، درباره‌ي مراسم خواستگاري و سفره عقد در كردستان اظهار كرد: رسم خواستگاري در اين منطقه به اين صورت بود كه پسر موضوع خواستگاري را با بزرگ‌تر خانواده‌ي خود در ميان مي‌گذاشت و اگر نظر او مساعد بود، چند نفر از مردان فاميل داماد براي خواستگاري به خانه‌ي دختر و نزد پدر يا بزرگ‌تر او مي‌رفتند. پدر عروس هم در جواب، از خانواده‌ي داماد زمان مي‌خواست تا از بزرگ‌ترهاي فاميل و خانواده‌اش مشورت بگيرد. اگر جواب مشورت مثبت بود، يك روز خانواده‌ي داماد به خانه‌ي عروس مي‌رفت. در آن روز و بعد از گرفتن جواب، يك نفر از مردان خانواده‌ي داماد در ميان مجلس بلند مي‌شد و دست تمام مردان فاميل خانواده‌ي عروس را مي‌بوسيد. به اين رسم «دسماچ كه‌ده‌ي» مي‌گويند و به اين معني است كه كار، قطعي شده‌ است. چند روز بعد از اجراي اين رسم، برگزاري مراسم عقد تدارك ديده مي‌شود. شيوه‌ي برپايي مراسم عقد در بخشي از كردستان نيز توضيح ميدهند به اين رسم «ماره بريه‌ي» هم مي‌گويند و در يك روز، خانواده‌ي داماد غذا و خوراكي تهيه مي‌كند و بعدازظهر همراه فاميل خود به خانه‌ي عروس مي‌رود. ‌بعد از اين‌كه اقوام عروس و داماد شام را صرف كردند، عده‌اي از مردان در يك اتاق جمع مي‌شوند و ماموستا (به زبان كردي به‌معني شيخ) را دعوت مي‌كردند و دختر را در جمع همان مردان به عقد پسر درمي‌آوردند انها دي جي مهماني ندارند و از موسيقي سنتي بهره ميگيرند.و اجرت ماموستا را خانواده‌ي داماد پرداخت مي‌كرد.. هفت‌ شبانه‌روز جشن اين پژوهشگر درباره‌ي مراسم عروسي در بخش‌هايي از اين استان، توضيح داد: مراسم عروسي تقريبا يك هفته طول مي‌كشد؛ از روز دوشنبه‌ تا روز چهارشنبه‌، زنان همسايه براي كمك به خانه‌ي داماد مي‌روند و نان مي‌پزند. در اين روزها، مراسم پاي‌كوبي هم انجام مي‌شود. روز چهارشنبه، خانواده‌ي داماد يك زن و يك دختر را به‌عنوان «پاوه‌يو» و«جل هرگير» به خانه‌ي عروس مي‌فرستد. همراه آن‌ها هم چند نفر را با بز و گوسفند مي‌فرستد تا آن‌ها را در خانه‌ي عروس سر ببرند. او درباره‌ي «پاوه‌يو» و«جل هرگير» بيان كرد: پاوه‌يو در خانه‌ي عروس غذا مي‌پزد و بر دستان عروس حنا مي‌گذارد و او را براي مراسم آماده مي‌كند، «جل هرگير» هم لباس عروس را كه خانواده‌ي داماد تهيه كرده و دوخته‌اند به خانه‌ي عروس مي‌برد. او اين لباس‌ها را داخل يك بقچه مي‌پيچد و گوشه‌ي از تك‌تك لباس‌ها مانند پيراهن، كوا و سخمه را طوري‌ كه از بقچه بيرون باشد، نمايان مي‌كند. او بقچه را به دوش مي‌گيرد و يك آينه را هم روي بقچه روي دوش خود مي‌بندد. مسووليت «جل هرگير» در خانه‌ي عروس اين است كه فاميل عروس را به جشن عروسي دعوت كند. تزيين عروس با سكه‌هاي ناصرالدين‌شاه وي درباره‌ي مراسم عروسي توضيح داد: لباس‌هاي عروس در روز عروسي شامل پيراهن، زيرپيراهن و شلوار زنانه‌ي كردي (از جنس براق)، سخمه، كوا و سلطه است. زيورآلات او هم شامل فيس، گوبروك، دكمه و دولاو، لاكوا، بازن، تكبن و گردنبند و لوله با مهره‌هاي قديمي است كه به عروس آويزان مي‌شود. او درباره‌ي زيورآلات عروس، گفت: فيس، يك كلاه پارچه‌اي است كه اطراف آن را با سكه‌هاي ناصرالدين‌شاهي و احمدشاهي پوشاند‌ه‌اند. لاكوا، گوبروك و دكمه و دولاو هم زيورآلات فلزي هستند كه براي تزيين اطراف سخمه و سلطه به‌ كار مي‌روند. بازن، دستبندهاي برنز و پهني است كه دست‌ها و بازوهاي عروس را با آن مي‌پوشانند. تكبن، همان كمربند است و لوله هم وسيله‌اي است كه به‌عنوان گردنبند از آن استفاده مي‌شود و به‌شكل لوله است و از سكه‌ براي تزيين آن استفاده مي‌شود. اين پژوهشگر منطقه‌ي كردستان اظهار كرد: به جاي استفاده از تاج و تور، از يك وسيله‌ي حلبي به اسم «كلوتي» استفاده مي‌شود كه به‌شكل استوانه است و بر سر عروس مي‌گذارند و روي آن را با يك پارچه يا «كِش» مي‌پوشانند و اطراف آن را با گُل و اسكناس به‌وسيله‌ي سنجاق قفلي تزيين مي‌كنند. وقتي عروس آماده‌ي رفتن مي‌شود، داخل كفش يا جوراب او يك سكه‌ي پهلوي مي‌گذارند كه به معني «پا زرين» بودن عروس است. هنگام خروج عروس از خانه‌ي پدر به سمت خانه‌ي داماد، برادر عروس يك شال به كمر او مي‌بندد و دو دست عروس را برادر و يكي از اقوام نزديك او مي‌گيرند و از خانه خارج مي‌كنند و رهسپار خانه‌ي داماد مي‌شوند. گاهي عروس را با اسب يا قاطر مي‌برند. قاطر و اسب را هم با جاجيم محلي، زنگوله، مهره و منگوله تزيين مي‌كنند . داماد انار و سيب بر سر عروس مي‌ريزد او ادامه داد: در روز عروسي، برادر عروس يا يكي از نزديكانش روي قاطر سوار و عروس هم به‌دنبال او سوار مي‌شود و به سمت خانه‌ي داماد حركت مي‌كنند. آن‌وقت يك نفر خبر آماده شدن عروس را به داماد مي‌دهد و عده‌اي از زنان فاميل داماد مانند خواهر، عمه يا خاله‌ي داماد، چراغ‌هاي توريِ نفتي و آيينه به‌دست مي‌گيرند و به خانه‌ي عروس مي‌روند. چراغ نماد روشني و آينه نماد زلالي و شفافيت است. در نيمه‌هاي راه، خانواده‌ي داماد به عروس مي‌رسد و اطراف او را مي‌گيرد و ترانه‌خوان‌ها با ترانه شروع به خواندن ترانه‌ي «باده باده» (بادا بادا، مبارك بادا) مي‌كنند. وي بيان كرد: وقتي عروس به خانه‌ي داماد نزديك مي‌شود، داماد همراه يك نفر ديگر و دوست صميمي‌اش به پشت‌ بام مي‌رود و انار، سيب، به، سكه و نقل آماده مي‌كند. داماد هنگام رسيدن عروس، بر سر و تن او، سيب و انار مي‌كوبد و دوست داماد هم بر سر عروس و مهمانان، نقل و سكه مي‌پاشد. به اين رسم «شاباش» مي‌گويند. سيب نماد پاكي و باكرگي، انار نماد عشق و به نماد بوي زيباي زندگي است. هنگام ورود عروس به خانه‌ي داماد، عروس را روي ليف (لحاف دستبافت قرمز) مي‌نشانند و زير گوشه‌اي از ليف، حلوا مي‌گذارند (در گذشته به جاي شيريني، از حلوا استفاده مي‌شد)، وقتي عروس روي ليف مي‌نشيند، مادر داماد با گفتن «بسم‌الله» سر عروس را به سمت حلوا خم مي‌كند و سه‌بار آن را تكرار مي‌كند، سپس حلوا را به نزديكان و همراهان عروس تعارف مي‌كند و به مهمانان مي‌دهد. به‌نظر مي‌رسد اين شيريني نشانه‌ي خوش‌يمني و شيريني وصلت و رابطه‌ي خوب عروس و مادر شوهر است. بازگشت عروس به خانه‌ي پدرش او درباره‌ي مراسم بعد از عروسي، توضيح داد: سه روز بعد از تمام شدن مراسم عروسي، مهمانان به خوش‌آمدگويي عروس مي‌آيند و بعد از سه روز هم مراسم «تل» (توشه) برگزار مي‌شود. در اين مراسم فاميل عروس در خانه‌ي خود يك قابلمه برنج مي‌پزند و همراه لباس‌هاي عروس و مقداري جهيزيه به خانه‌ي داماد مي‌روند. يك هفته بعد از برگزاري اين مراسم، نوبت به آخرين رسم از سلسله رسوم عروسي مي‌رسد؛ اين رسم «باوان» نام دارد. باوان در لغت به معناي خانه‌ي پدري است. در بعضي مناطق كردستان بعد از سه روز و در بعضي مناطق ديگر آن، بعد از يك هفته كه عروس به خانه‌ي داماد رفت، براي ديدن خانواده‌ي خودش به خانه‌ي پدري مي‌رود و چند روزي را با آن‌ها مي‌گذراند. در آخر اين روزها، پدر عروس هديه‌اي به او مي‌دهد تا به خانه‌ي خودش ‌ببرد. مطالب مرتبط لباس عروس و تاج عروس تشريفات و لباس عروس عروسي برگزاري مراسم جشن خدمات مجالس تهران تشريفات عروسي تشريفات مجالس تشريفات مجالس خدمات مجالس و نقش كيك عروسي در آن خدمات مجالس

ادامهـ مطلبـ
| ۲۴ مرداد ۱۳۹۶ | ۰۹:۱۶:۳۳ | artin

اسباب كشي

ا صول اسباب كشي راحت و بدون دردسر  


هنگام حمل اثاثيه منزل اين موارد را به خاطر داشته باشيد.

كارتن‌ها را درست بسته‌بندي كنيد

براي داشتن كارتن خيلي محكم، ته جعبه بين درزها را نوارچسب بزنيد .بهترين شركت حمل اثاثيهرا هم كه انتخاب كنيد ممكن است اسيب ببينند.  در مرحله بعد، نوارچسب را عمود بر چسب قبلي بزنيد. براي محكم‌تر‌ شدن، كف كارتن روزنامه يا مقواي ساده بگذاريد. با توجه به نوع وسايل، آن‌ها را داخل روزنامه بپيچيد. بعد از پر شدن كارتن، در آن را بسته، روي آن نوارچسب زده، كناره‌هاي كارتن را برچسب بزنيد. محتويات داخل كارتن و اين كه مربوط به چه كسي است را روي برچسب بنويسيد تا حمل بار تهران ان را با احتياط حمل كند

وسايل مشابه را با هم بسته‌بندي كنيد


براي مثال داروها را با وسايل ريز آشپزخانه داخل يك جعبه نگذاريد موقع حمل بار وسايل با هم قاطي شده، باعث گيج‌شدن شما مي‌شود  و تفكيك آن‌ها كار سختي است از جعبه هاي مخصوص اين كار استفاده كنيد يك حمل بار ارزان انتخاب كنيد  و از جعبه هاي مخصوص كه گران تر هستند استفاده كنيد..

از حوله و دستمال‌ها براي محكم ماندن وسايل در جاي خود و سر نخوردن آن‌ها استفاده كنيد. بهترين بسته‌بندي زمانيست كه وسايل در جاي خود با كمك چيزهاي ديگر ثابت بوده، از فرو ريختنشان جلوگيري كنيم.

بعد از پر شدن كارتن روي آن بنويسيد مربوط به چه كسي است و محتويات آن چيست؟
با يك فلش قسمت روي جعبه را مشخص كنيد.
اگر وسايل شكستني است، روي آن بنويسيد “شكستني با احتياط حمل شود”.


دهيد لباس‌ها را داخل كارتن‌هاي مخصوص قرار

اين كارتن‌ها داراي رخت‌آويز و جالباسي بوده، به‌راحتي مي‌توان لباس‌ها را داخل آن‌ها آويزان كرد. با اين جعبه‌ها هنگام بسته‌بندي در وقت صرفه‌جويي زيادي مي‌شود.

ديگر مجبور نيستيد لباس‌ها را از چوب‌لباسي بيرون آورده، آن‌ها را يك به يك تا كرده، داخل كارتن قرار دهيد. به راحتي آن‌ها را با همان شكل بدون چروك شدن داخل كارتن بگذاريد وسبك هستند و اتوبار ان را راحت حمل ميكند.

حتي مي‌توانيد آن‌ها را به صورت دلخواه بر اساس رنگ، ضخامت يا فصل تقسيم‌بندي كنيد و هنگام ورود به خانه جديد، به‌راحتي از كارتن در آورده، سريع و بدون زحمت داخل كمد قرار دهيد


وسايل ريز را داخل كارتن‌هاي بزرگ و وسايل بزرگ را داخل كارتن‌هاي كوچك قرار دهيد

هنگام بسته‌بندي، وسايل كوچك را داخل كارتن‌هاي بزرگ و وسايل بزرگ را داخل كارتن‌هاي كوچك قرار دهيد. چون از نظر علم فيزيك احتمال شكستن وسايل سنگين در وسط جعبه‌هاي بزرگ بيش‌تر است. اين قانون در مورد اكثر چيزها به جز كتاب صادق است. اگر يك كارتن بزرگ را از كتاب‌هاي كوچك پر كنيد، وزن زيادي پيدا كرده، فوق‌العاده سنگين و حمل آن سخت خواهد شد و باربري بعضي شهرها مانند باربري كرج از حمل آن امتناع ميكنند..

همچنين وسايل سنگين را كف كارتن قرار داده و وسايل سبك‌تر را بالاتر بگذاريد

به ياد داشته باشيد هنگام حمل‌ بار فشار آوردن به يك جعبه پر، باعث شكستن وسايل داخل آن مي‌شود.

 بگذاريد وسايل خرت‌وپرت داخل دراور باقي بماند
اگر در داشتن كارتن خالي محدوديت داريد يا انتقال وسايل دراور به كارتن برايتان مشكل است، در صورتي كه داخل كشوها وسايل شكستني نيست، بگذاريد وسايل داخل كشو باقي بماند. كشوها را با چسب‌نواري به بدنه كمد يا دراور محكم كنيد.

دقت كنيد كه دراور رنگ شده نباشد. نگذاريد نوارچسب مدت طولاني روي دراور باقي بماند و چسب زدن را در آخرين لحظه جابه‌جايي انجام دهيد.

بشقاب‌ها را نزديك لبه كارتن قرار دهيد

بسياري از افراد بشقاب‌ها را ته جعبه مي‌گذارند اما اگر آن‌ها را نزديك لبه قرار دهيد، احتمال شكسته شدنشان كم‌تر است. بشقاب‌ها را داخل روزنامه بپيچيد. ته كارتن و گوشه‌هاي جعبه وسايل ديگر قرار دهيد تا بشقاب‌ها سر جاي خود محكم و ثابت بمانند و جابه‌جا نشوند.

موقع بسته‌بندي ظرف‌هاي بلور، ظروف سنگين‌تر را ته گذاشته و ظرف‌هاي كوچك و ظريف را رو قرار دهيد تا در صورت باز شدن جعبه موقع جابه‌جايي احتمال شكستن آن‌ها كم‌تر باشد. روي اين جعبه‌ها حتما كلمه شكستني را بنويسيد

روي ريسمان نوارچسب بزنيد

هنگام بستن كارتن‌ها از ريسمان استفاده كنيد. براي راحت‌تر باز شدن جعبه روي ريسمان را چسب بزنيد و بگذاريد مقداري از آن به صورت اضافه از زير چسب بيرون بماند. اين كار ممكن است كمي وقت‌گير باشد ولي هنگام باز كردن جعبه نيازي به كاتر يا وسيله تيز نخواهيد داشت. فقط كافيست نخ را بكشيد تا در كارتن راحت باز شود.

كارتن‌ها را برچسب بزنيد

اگر محتويات داخل كارتن‌ها را مشخص نكنيد، زمان ورود به خانه جديد، جاي قرار دادن هر جعبه مشخص نخواهد بود. رفتن به سراغ هر جعبه و باز كردن و اطلاع از داخل آن‌ها و اين كه هر جعبه‌اي در كدام اتاق قرار بگيرد، كار فوق‌العاده سختي است. پس زرنگ باشيد و هر كارتن را ليبل بزنيد. مي‌توانيد روي ليبل، اتاق مورد نظر، محتويات جعبه و اين كه مربوط به كدام‌يك از اعضاء خانواده است را بنويسيد. ليبل را در اطراف جعبه بزنيد نه روي آن.

پايه‌هاي مبل و اتصالات وسايل را جداگانه بسته‌بندي كنيد


هنگام جابه‌جايي ممكن است چرخ‌‌هاي مبل‌ها كنده شوند. بنابر اين قبلا آن‌ها را جدا كرده، بسته‌بندي و برچسب بزنيد. اين كه مربوط به كدام مبل هست را هم يادداشت كنيد

اين روش را در مورد تابلوها، قاب عكس‌ها و آينه‌ها هم به كار ببريد. بعضي از قاب‌ها يا آينه‌ها با پيچ يا وسايل خاصي آويزان شده‌اند و هنگام جابه‌جايي ممكن است گم شوند. آن‌ها را داخل كيسه نايلون بسته‌بندي كرده، روي وسيله بچسبانيد و يا جداگانه با برچسبي كه روي آن اسم وسيله را نوشته‌ايد، كنار وسايل مشابه قرار دهيد.

 جمع‌كردن و بسته‌بندي وسايل را زودتر شروع كنيد


منتظر نشويد تا هفته آخر برسد  و بعد شروع به جمع كردن وسايل كنيد. بسياري از وسايل كه تا زمان اسباب‌كشي نيازي به آن‌ها نداريد را چند ماه زودتر جمع كنيد (مانند لباس‌هاي فصل بعد، وسايل مخصوص تعطيلات، ظروف كريستال، ظرف‌هاي پايه‌دار مخصوص عيد و كتاب‌هايي كه قبلا خوانده‌ايد و تا دو ماه آينده قصد خواندن دوباره آن را نداريد). درست است كه در اين مدت ديدن كارتن‌ها در گوشه خانه چندان خوشايند نيست ولي با اين كار يكي دو هفته مانده تا جابه‌جايي استرس نخواهيد داشت.


مطالب مرتبط

اجاره ماشين براي سفر هاي بلند مدت


حمل اثاثيه منزل

اتوبار راحت در تهران

ادامهـ مطلبـ
| ۲۴ مرداد ۱۳۹۶ | ۰۹:۱۶:۰۸ | artin

آخرین مطالب ارسالی

سرویس وبلاگدهی فارسی یا پارسی رایگان